Depresja poporodowa

Wsparcie psychiczne podczas leczenia

Najważniejsze jest wsparcie ze strony najbliższych. Choć to bardzo trudne (chora długo nie będzie potrafiła w to uwierzyć), najbliższe otoczenie musi pokazać kobiecie, że nie obwinia jej o to co się z nią dzieje, że wspiera ją i rozumie. Należy zdystansować się, oceniać kobietę przez pryzmat jej całego życia, a nie tego jak poradziła sobie w roli matki. Pokazać jej, że najbliżsi wierzą w to, że potrafi być dobrą matką, że stanie się nią po wyleczeniu.

Kolejnym ważnym elementem jest sen. Ojciec dziecka powinien przejąć część obowiązków, aby kobieta mogła wypocząć, pospać bez przerwy przez kilka godzin. Zmęczony organizm nie będzie miał siły do walki, zmęczona kobieta będzie wszystko widziała w czarnych barwach. Jeśli kobieta karmi dziecko piersią należy zadbać o to, aby ściągnęła odpowiednią ilość pokarmu, tak aby nie przerywać jej snu jeśli dziecko zgłodnieje. Bardzo dobrym rozwiązaniem jest zabranie dziecka na dłuższy spacer - matki nie budzi jego płacz, a dziecko prześpi chwile rozłąki.

Ważne jest, aby kobieta po porodzie chcąc wrócić do swojej wagi nie rozpoczęła nagle gwałtownego odchudzania. Mała ilość pożywienia, to mała ilość glukozy, która jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania. Nie oznacza to jednak, że kobieta cierpiąca na depresję powinna zjadać dużo słodyczy. Dodatkowe kilogramy tylko spowodują, że w jej życiu pojawi się nowy problem. Zdrowa, rozsądnie zaplanowana dieta, najlepiej skonsultowana z lekarzem, będzie wspierać leczenie.

Choć matka w depresji poporodowej nie będzie miała ochoty na żadne rozrywki, należy ją delikatnie zachęcać do tego co kiedyś sprawiało jej radość. Chwila przytulenia, pocałunek najbliższej osoby, bez oczekiwania na seks sprawią, że poczuje się ona kochana, poczuje, że ktoś się o nią troszczy. Wspólne spacery na świeżym powietrzu, choć odrobina śmiechu - to wszystko sprawi, że leczenie będzie bardziej skuteczne.

Polecamy strony